Դեռ կասկածող կա՞, որ Հայաստանը վերածվել է ավտորիտար կառավարվող երկրի։ Միայն ավտորիտարիզմի դեպքում է հնարավոր իշխող կուսակցության լրատվամիջոցի պատվերով միանգամից «գաղտնազերծվի» հույժ գաղտնի փաստաթուղթ առանց պատշաճ ընթացակարգի ու կոնկրետ քաղաքական իշխանության հակառակորդի դեմ...

Վաղը երեկոյան ես կխմեմ նրանց կենացը, ում արժանապատվությունը չի վաճառվում: Նրանց կենացը, ում արժանապատվությունը փողով չի չափվում...

Երբ անցյալ դարի 80-ականների երկրորդ կեսին ինքնամոռաց կերպով Վիտալի Կորոտիչի Огонёк-ն էինք կարդում, որը վարպետորեն տանում էր դեպի երկրի կոլապս, մեզ թվում էր, թե վերջապես լսում ենք ճշմարտության ձայնը, որը մեզ տանելու է դեպի երազային բարեկեցիկ կյանք...

Անցած 7,5 տարում ի՞նչ արդյունքներ է ունեցել Նիկոլ Փաշինյանը։ Տարօրինակ, հազարավոր զոհերով պատերազմում պարտված, դրանից հետո Արցախը, Հայաստանի սահմանամերձ տարածքները հանձնած, սահմանազատման անվան տակ ապօրինի կերպով Կիրանցի 15 հեկտար հողերը, Կիրանց-Բաղանիս հատվածում, Բերքաբերում 30 տարի ամրացված դիրքերը հանձնած, պետական պարտքը 6,7 միլիարդ դոլարից ավելի քան 14 միլիարդ դոլար սարքած Նիկոլ Փաշինյանն ու իր իշխանավորները հայտարարում են Հայաստանի 2 մեծ ձեռքբերման մասին...

Գնաց ամբողջ աշխարհի աչքի առաջ ճանաչեց Արցախն Ադրբեջանի կազմում, տարավ հայաթափության, հիմա եկել` ինչ-որ քսերոքս արած թուղթ է տարածում։ Ձեր ստորագրությունների թանաքը դեռ չի չորացել էն բոլոր թղթերի տակ, որոնցով դժբախտություն դժբախտության վրա բերեցիք...

Նա չէր երգում՝ նա խոսում էր մեզ հետ այնտեղից, որտեղ սիրտը կտոր կտոր է, բայց դեռ ուժ ունի բաբախելու։ Էդիտ Պիաֆի ձայնը ժամանակ չի ճանաչում. այն բացում է մի դուռ դեպի հիշողություն, կորուստ, կիրք ու անզուգական ապրում՝ առանց զարդարանքի, առանց վախի...

Մի ժամանակ երբեմն-երբեմն հարց էր բարձրացվում, թե թուրքական ապրանք մի ներկրեք ու մի առեք, դրանով թուրքին եք հարստացնում, թուրքի բանակն եք զինում և այլն...

Գեբելսյան տեխնոլոգիան ասում է. սուտը կարող է չափազանցված լինել, կարևոր է դրա հետևողական տարածումն ու ստիպելը, որ դիմացինն արդարանա...

Այն, ինչ տեղի է ունենում Հայաստանի հետ նիկոլի իշխանության տարիներին, այլևս հնարավոր չէ բնութագրել որպես պարզապես սխալներ, ձախողումներ կամ վատ կառավարման հետևանքներ։ Մենք գործ ունենք պետական ողնաշարի համակարգված քանդման հետ՝ գործընթաց, որը հարվածում է ոչ թե առանձին ոլորտների, այլ պետականության հիմքերին...

Ես շատ լավ հիշում եմ անկախության առաջին տարիները, երբ հին հասարակարգը մեր աչքի առաջ փլվում էր, հարկավոր էր նոր պետություն կառուցել զրոյից` օրենքներ ընդունել, սովետական կառույցները փոխարինել անկախ պետական կառույցներով...